Gáttaþefur

Ellefti var Gáttaþefur -

aldrei fékk sá kvef,

og hafði þó svo hlálegt

og heljarstórt nef.

Hann ilm af laufabrauði

upp á heiðar fann,

og léttur, eins og reykur,

á lyktina rann.
(Jóhannes úr Kötlum)